بعــــله :)

 
゜*ピンク*゜ のデコメ絵文字 اونـــآیــــی کــه اوضــاعـشـــون آس و پــآســه 
 
゜*ピンク*゜ のデコメ絵文字  شــَــرف دآرَن 
 
゜*ピンク*゜ のデコメ絵文字 بــه اونــــایــی کــه کــآرآشــون لآس و خــآصه  記号だよ。びっくり のデコメ絵文字
/ 196 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مهدیه

هنــــوز برایـــــــــش مینویــــــــــسم همـــــــــــانند کودک نـــابینایـــــــــــی کــــه هر روز غـــــــذا میریــــــــــــــزد بــــــــــــرای ماهـــــــی مـــــــــــــرده اش . . . . .

مهدیه

هَمِه ی قَرآردهآرآکِه روی کآآآغَذهآی بی جان نِمی نِویسَنـــ ـ ـد! بَعضی اَزعَهــ ـ ـدهآرآروی قَلبـــ هآی هَم می نِویسیمــ حَوآسَت بِه اِین عًهدهآآآی غِیرکآآآغَذی بآشَــــ ـد شِکَستَنِشآن یِکــ ـ ـ آآآآدَم رآمی شِکَنَد{}

مهدیه

ماسه ها فراموش كارترين رفيقان راهند پا به پايت مي آيند آنقدر كه گاهي از سماجتشان در همراهي حوصله ات را سر ميبرند اما كافي است تا اندك بادي بوزد يا خرده موجي برخيزد تا براي هميشه از حافظه ضعيفشان رد پايت پاك شود من از نسل ماسه نيستم! از نسل صدفم! صدف هايي كه به پاس اقامتي يك روزه تا دنيا دنياست صداي دريا را براي هر گوش شنوايي زمزمه ميكنن

مهدیه

مهم نیست عمر کوتاه باشد یا بلند . . . مهم . . . مهم نفسهایی ست که بی تو بلند و با تو کوتاه کشیده میشود. . .

مهدیه

مرا تنها گذاشته ای سهم من از تو فقط سوختن است انگار باید بسوزم و تمام شوم مرا در کافه ای جا گذاشته ای مثل سیگار نیم سوخته مثلا رفته ای که برگردی شب از نیمه گذشته اما از تو خبری نشده است..

مهدیه

من به اندازه‌ی تقدیر توام .. که به دست روشنت دل بسته آسمون دل گرفته با منه .. گریه انگار که به من پیوسته … حس خوب داشتنت همرامه .. این به من گرمی بودن میده من به این دلهره عادت دارم .. این تویی داره امونم میده … تو تموم عاشقانه‌ی منی .. که به هر جهت پر از احساسی تو با دستای قشنگت داری .. پل رویا رو برام میسازی … من بدون تو یعنی یک مرداب .. می‌رسم به تیرگی یک خواب بگو این تاریکی‌ها با ما نیست .. در میاد از پشت ابرا مهتاب … ترانه‌سرا: سمیرا جعفری

مهدیه

ایــــــن روزهـــــــا پــــــــــــارو را رهــــا کــــــرده ام و دراز شــــــده ام کــــف قـــــــایـــقی معلــــــــق کــــه بــــه هیـــــچ کجــــا نمــــی رو

مهدیه

دلهره نبودنت را دارم… مــی ترسم آنقـدر نیــایـی، آنقــدر نبــودنــت از در و دیــوار ببـارد، کِـــه غریبـِـه هـــای شهـــر مَحـــرم اَســرار شــونــد…

مهدیه

من تمـــــام شــــــــعرهایم را در وصــــــــف نیامدنت ســـــــــــــروده ام ! و اگر یــــــــــک روز ناگهـــــــــــان ناباورنه ســــــــر برسی دســـــــــت خالی ,حیرت زده از شاعر بودن استعفا خواهم داد! نقــــــاش میشوم تا ابدیت نقش پرواز را بر میله های تمام قفس های دنیـــــــا خواهـــــــم کشید

نازنین

تو را می بخشم، اما خودم را نه.. تو دوست ــم نداشتی... [گل]